Welkom op de Weblog Gritter!

woensdag 28 september 2011

Drink, drank, verdronken

In augustus berichtte ik op het vorige adres van de weblog Gritter over onze jonge haan: Bube Bielefelder. Een jonge kerel, die nog wat verantwoordelijkheidsbesef moest ontwikkelen, waarbij ik de zelfreflectie niet ontliep door ook mijzelf op verantwoordelijkheid te wijzen. De Bielefelder haan verloor zichzelf nogal eens onder de pruimenboom, alwaar gistende pruimen vergetelheid en dagdromen beloofden. Ik heb het bericht hieronder nogmaals gepubliceerd, uit eerbetoon.

Wellicht heeft de lezer het gemerkt, vanochtend. De ochtendmist bleef extreem lang hangen over de Andelster Landerijen. De nacht wilde maar niet wijken. Onze haan was buiten staat de nacht te verjagen en de dag te begroeten met zijn gekraai. Niet omdat hij er geen zin in had, maar omdat hij dood was.
Late mist over de Andelster Landerijen

Gisterochtend hadden we reeds gemerkt, dat de haan er niet was. Een vreemde gewaarwording. Normaliter zocht hij trouw het nachthok op met de hennetjes, om na de nacht weer fris aan een nieuwe dag te beginnen. We hebben de hele tuin afgezocht, buren aangesproken en het Andelster Bos uitgekamd, maar zonder resultaat. Was hij de avond ervoor door een roofvogel gegrepen? Opgejaagd door een brutale vos? 

Gisteravond vonden we hem. Drijvend in één van de waterreservoirs die ons erf rijk is. Drijvend, maar dood. Met moeite gelukte het me het dode, zware beest uit het water te vissen. We gissen nog steeds naar het oorzakelijke verband dat tot zijn dood leidde. Was hij inderdaad voortgedreven door een hongerige vos, en in blinde paniek te water geraakt?

Gezien de lokatie van de waterbak dringt een andere verklaring op. De bak is gevaarlijk dicht gelegen bij een pruimenboom, die nog steeds zijn vruchten laat vallen. Wat een einde... Zich gulzig tegoed doende aan de gistende pruimen begint hij zonder gêne te dansen en te kakelen rond de pruimenboom. Steeds wilder. Tot hij geen grond meer onder zijn poten treft, maar water.

Einde haan.

We zullen hem missen: Bube Bielefelder. Ook de hennetjes zijn van streek. Zoekend naar een nieuwe structuur, lopen ze steevast mij achterna zodra ik de tuin betreed. Goed dan, totdat een échte opvolger het erf komt verrijken, werp ik mij op als koning van ons kopeltje kippen. Was getekend: Gritter, Dichter und Hahn.

Den Andel, september 2011

Geen opmerkingen:

Een reactie posten